Engelen

Bloemen

Dode vogels

Stillevens

Ouders

Schilderstudies naar model

kunstwerken

„Oefening, oefening, oefening!“ Van die woorden van Nietzsche, die ermee uitdrukte dat doen altijd voorafgaat aan weten of geloven, was ik al doordrongen lang voor ik ze las (in Morgenrood, paragraaf 22). In het midden van de jaren tachtig schilderde ik een tijd lang heel veel naar model. En ook heel snel, alla prima, nat in nat, net als Tintoretto, Frans Hals en Manet dat zo goed konden. Het moest vooral spontaan blijven, niet verzanden in perfectionisme en er in een paar uur op staan. Het onderwerp deed er eigenlijk niet zoveel toe, het ging om de manier waarop het op het doek terecht kwam. Het meeste gooide ik weg of schilderde ik weer over. Acht Engelen brachten het tot plafondschildering in de N.H.Kerk van Kortenhoef, twintig schilderijen van bloemen (tulpen, dahlia's, begonia's) en een paar dode vogels werden geëxposeerd in de Amsterdamse Bloemstraat (Galerie Bernard Mantz, 1988). Een aantal stillevens heb ik vanuit mijn atelier verkocht, en van de schilderijen van mijn ouders heb ik nooit afstand kunnen doen.

Over schilderkunst schreef ik onder meer de tekst Pathologische projectoren, in 1996 gepubliceerd in Reflecties op de schilderkunst III, de beschouwer. Uitgave Academie Minerva Pers Groningen.

> Deze tekst is hieronder te downloaden.
 




© Cornel Bierens // algemene voorwaarden //